Sevgili EsEs,
Bilirsin 40 yıldır senin taraftarın olmaktan sevinç duydum. Yine öyle, sen benim şiirimsin. Ne şiirler yazdım sana, en son üç yıl önceydi, 'Düzşiir'de, "Nasıl yenildik ama/yıl bindokuzyüzeylül/dak'ka bir gol bir/O golden beri/ Ankaragücü düzyazıdır/Eskişehirspor şiir" demiştim, vardır elbet çok sebebi bu dediklerimin. Şimdi sen tekrar 1. Kümeye çıkıncaya kadar, bence senin kardeşin olan, Ankara'ya yakınlığından, siyah-kırmızı renklerinden ve elbette adıyla da, oyunuyla da, ruhuyla da taşıdığı 'Gençlik' ve dayanışma ahlakını temsil eden 'Birlik' duygusundan ötürü, 1. Kümeden yakınımız (akrabamız) olan Gençlerbirliği'ni desteklemeye karar verdim. Tanıl Bora gibi çok sevdiğim yazarların da tuttuğu Gençlerbirliği'ni, cuntacılar eliyle tepeden inme bir biçimde karşımıza çıkarılan Ankaragücü'ne karşı sahayı boş bırakmadığı için elbette, ve seni çok sevdiğim için seviyorum bir de. Umarım sen de bunun sana duyduğum 'vefa'nın bir sonucu olduğundan şüphe etmezsin. Senin renklerin, ruhun bu kadar güzel olmasaydı, benim için Gençlerbirliği filan da olmazdı. İyi ki seni bu kadar çok sevmişim, senden sevgiyi, tutkuyu, bağlılığı ve vefayı öğrenmişim, aşk gibi yaşamışım seninle olan 40 yılımı. Şimdi her zamankinden daha çok bendesin ve aşk kadar cömertsin.
Haydar Ergülen
